როგორ ხარ (?)

ერთი მოსმენით (წაკითხვით, შეხედვით.. ურთიერთობის სახეობაზეა დამოკიდებული, კაცმა რო თქვას) უწყინარი კითხვაა ჰომ?
და მაინც.. აი რა აინტერესებს ადამიანს, რომელიც ამ კითხვას გისვამს..აინტერესებს კი საერთოდ ?მოდი თავიდანვე გამოვრიცხოთ ეს საუბრის დაწყების უღიმღამო გზა, “რამე ხო უნდა ვთქვა” გრძნობა.. როცა მართლა აინტერესებთ როგორ ხარ..
რა უნდა უპასუხო ამ დროს, თან ისე რო დუმილი შემაწუხებლად არ გაგრძელდეს..

როგორ ვარ ფიზიკურად? როგორ და სისხლის მიმოქცევა ნორმალურია, ყველა ორგანო მუშაობს დანიშნულებისამებრ, პულსი ისინჯება წარმატებით.. ვრეაგირებ იმაზე,რაზეც ჯანმრთელი გონება და სხვა მსგავსი რამეები უნდა რეაგირებდნენ.. ესეც ჩემი ფიზიკური მდგომარეობა, კარგად ვარ ანუ ამ თვალსაზრისით.. ეს გაინტერესებდა ამ შეკითხვას რო მისვამდი?
ააა.. არა..
კარგი.. როგორ ვარ? ეს სიმღერა მომწონს ახლა რო ვუსმენ და საერთოდ არ მაწუხებს ის ფაქტი რო სამოცდამეოთხედ დაიწყო.. სამაგიეროდ მაწუხებს ის, რო საქმე მაქ გასაკეთებელი და ახლა მაინც უსაქმოდ ვიზვარ,დროს რო ვფლანგავ ის მაწუხებს.. ჰო..მაინც რომელი დრო არ ითვლება გაფლანგულად.. დრო დრო არაა კი მაგრამ? ეს კითხვაც მაწუხებს.. კიდე რაც ჩემი არაა იმის დასაკუთრებას ვცდილობ და არ გამომდის, მარა რო გამომივიდეს იმაზე ვინერვიულებ რო ასე არ უნდა მოვქცეულიყავი და ვინმე რო მე ასე მომექცეს არც მე და არც ჩემი შთამომავლობა არ ვაპატიებთ.. ასე,რომ ამ მხრივ არც ისე კარგად ვარ თურმე..

სანამ ამ კითხვას დასვამ, დაფიქრდი ხოლმე რა, გეხვეწები დაფიქრდი..ჯერ დარწმუნდი რო გაინტერესებს როგორაა.. მოუსმინე პასუხს.. ( რავი, შეეეენ? ამას -არა.. ამას რაც გინდა ის უქენი..)
ხოდა ასე რა..

რიგითი პოსტი

ხოდა მოვედი.. როგორც იქნა, მეთქი საქმე მაინც არ მაქ პოსტს დავწერ..ჰო რა, დროის გაყვანის ერთ-ერთ ხერხად რო მექცა ფაქტია, მარა რატო.. აი რატო?

დღეს რატომღაც (!) სარკეში ჩავიხედე და მგონი მართლა ვარსებობ- აი ასეთი რეაქცია მქონდა.. ჰოდა წამოვიდა მერე ლოგიკური კითხვების მთელი არმია.. კი მაგრამ, თუ ვარსებობ რატო ვერ აღვიქვამ ამ ჩემს არსებობას.. აი ისე ხდება რო როცა უნივერსიტეტში ვარ, ისე ვარ ჩართული სხვადასხვა პროცესებში ჩემი არსება სულ არ მახსოვს.. სახლში სწავლას რო ვიწყებ მაშინ ხან თურქი აჰმედის სპორტული თავგადასავლების მონაწილე, ხან ნეპერის რიცხვის თავგადაკლული მონა ვხდები და რაღა უნდა გაგიკვირდეს ამის მერე..

აუ არადა ამ ყველაფერს თავისი სახელი აქ და ჩვეულებრივი მოვლენაა, უბრალოდ მე ვამუქებ მგონი.. აი ახლა ვფიქრობ წინ რო ერთი თვის უნახავი მეგობარი მეჯდეს და საკმაოდ მოსალოდნელ კითხვაზე -რა არი შენკენ ახალი, პასუხს დაჟინებული მზერით მთხოვდეს, ვერაფერსაც ვერ ვეტყვი.. ხოდა ძაან კაი ბლოგს რო ამ კითხვის დასმის ფუნქცია არ აქ.. ისე კაი კი იქნებოდა.. widget-ებში რაღაც სპეციალური კოდი იქნებოდა ჩსასასმელი და ყოველ დაგვიანებულ პოსტზე რაღაც კითხვები რო დაგხვედროდა.. სად იყავი, რას აკეთებდი აქ პოსტვაზე უკეთესს.. აუ არა, უკეთესი მოვიფიქრე.. მდივანი უნდა ქონდეს.. და რო დაბრუნდებოდი ხანგრძლივი გაუჩინარების მერე, გეუბნებოდეს,  ოქტომბრის თვის არქივში ლინკი აღარ მუშაობს ან ყოუტუბეს ვიდეო აღარ იხსნება.. ორ კომენტარს მოდერაცია უნდა და ა.შ.. აუ მეილს მივწერ ვორდპრესის იმას და ქოფირაითსაც მოვითხოვ

ჰოდა ასე რა.. 30 დეკემბერს მაქ ბოლო გამოცდა და ჯერ არ ვიცი ახალი წლის მოახლოება მიხარია თუ არა..

აქ..

აქ რო თოვლი მოდის და ეს ლამაზი სურათები რომაა და საშინლად რო მემყუდროვება და მეჩემსახლება აი ამიტომ მზად ვარ უარი ვთქვა ყველანაირ რეალურ რამეებზე და აქ გადმოვცვხოვრდე.. როგორ ლამაზია აქაურობა ე.. საკუთარი ბლოგისადმი ნარციზისმის მსგავსი სინდრომი ნორმალურია? ყოველი ჩემი გაფიქრება, გონებაში გავლებული ყოველი აზრი მინდა აქ დავწერო, მაგიტომაც რაღაც სტიქიურად მოსული პოსტებით გაივსო აქაურობა..

დღეს გვიანობამდე ვიყავი უნივერსიტეტში და გარეთ რო გამოვედი საგრძნობლად იყო დაღამებული.. რა სიმყუდროვეა ზამთრის ქუჩებში ღამით.. როგორ დადის ხალხი, როგორი ჰაერია.. უცებ გარეთ გამოსული ჩქარა იწყებ სიარულს, მერე ნელ-ნელა ტემპს ანელებ, გრძნობ რო სულაც არ გცივა.. ოღონდ როცა ჰაერის ღმად ჩასუნთქვას გადაწყვეტ, აუცილებლად გაიხედ-გამოიხედე სადმე ნაგვის ბუნკერი ხო არ დგას,თორე ამ შენს რომანტიკას ძალიან ცუდი სუნი აუვა..

ახლა ამ სიტყვებს რო ვწერ გვერდზე რამდენიმე სანტიმეტრის სისქის ფურცელთა გროვა მიდევს და მოუთმენლად ელოდება ჩემს ყურადღებას.. დაგტოვებ აბა ცოტა ხნით..

სათამაშო

სათამაშოების მაღაზიიდან გამოვიდა ბავშვი, ცრემლიანი თვალებით.. უკან აღარ მოუხედავს..                                                                                       ნუ გახსნით სათამაშოების მაღაზიებს, ან თუ გახსნით, უსასყიდლოდ დაარიგეთ..

წადი

თუ გინდა წადი… ჰო, შენ.. წადი თუ გინდა..
აქ ბევრი სიტყვა უნდა იყოს..

ასე უცბად თუ შემისრულებდი თხოვნას ვერ ვიფიქრებდი..
ზუსტად ერთ წამში..
გმადლობ..

გავორიათასათდებით მალე

5 წუთის წინ პირველი საახალწლო რეკლამა ვნახე და უცებ ვერავინ ვიპოვე გარშემო რო მეხარებინა და აქ დავწერ რა.. თან ექსპო ჯორჯიაში საახალწლო რაღაცეების გამოფენა იწყება 20 დეკემბრიდან და რა ამბავი იქნება.. ბევრი ბრჭყვიალა და ჭრელი ნივთები, ტკბილი და გემრიელი პირის ჩასაკოკლოზინებელი რაღაცეები.. მმმმ.. 

უბრალო-დ

დროის მანქანა, დროის მანქანაო რო გაიძახიან, ცდებიან იცოდე.. არსებობს ის.. ოღონდ ცალმხრივად.. წარსულითვის არსებობს მარტო.. აი ეს მუსიკა რო მესმის ახლა, გგონია აქ ვარ? ეს მუსიკა რო მესმის ახლა, გგონია ახლანდელს ვგრძნობ რამეს? როგორ შეუნახია ყველაფერი.. ამ მუსიკას ყველაფერი შეუნახია.. აქამდე, ჩემგან დავიწყებული, მიცდიდა, მიცდიდა.. სავსე იყო მაშინდელით.. წამიყვანა იქ, უკან..

იდიოტური signs..

სოფელ წელცომეს პერიფერია

ტუალეტში თევზაობა თუ აკრძალეს ერთი ჰობით ნაკლები მექნება

well..drive as you wish..

well.. don’t drive !

აქ შეიძლებოდა ყოფილიყო თქვენი ნიშანი..

ზღარბთა დაცვის საერთაშორისო ფონდთან არსებული ძროხებზე ძალადობის ფაქტების აღმკვეთი საერთაშორის ფონდი

ბილწსიტყვაობის მაპროვოცირებელი კიდევ ერთი უფასო რამ

ამათი რძე დაგილევიათ?

იქნებ ეს speed age-ით შეეეცვალათ?

სულ მაინტერესებდა ორი რამ: რაშიიხდიდა ოჰაიოს მოსახლეობა გადასახადს და რა მოხდა 1780 წლის 1 აპრილს იქ და, ღმერთმანი, გავიგე!

534-მეთქი!

პრინციპში მარცხნივ გახედვა, თითების ტკაცუნი და მეხუთე მალის ამოგდება შეგიძლია..

იპოვეთ 3 განსხვავება.. არა, ჩვენ შეუძლებელს არასოდეს ვითხოვთ!

კიდევ ერთი მიზეზი იმისა, თუ რატომ აქვთ ინგლისურის შემსწავლელ კურსებს არსებობის უფლება

-ეს აკლია ბოლოში ჩემი მოკრძალებული აზრით

ცეცხლის ჩაქრობა ლიფტით ვიცი მე! :angry: 

როგორ დავემქროთ ზრდილობიანად და ტაქტიანად  :mrgreen:                                                  

The very end

Views of the Earth

რაღაც პრეზენტაციას ვაკეთებ შაბათისთვის და ხეტიალ-ხეტიალში ეს საიტი ვიპოვე..

კავკასიონი კოსმოსიდან

ისლანდია

სხვა დანარჩენი აქ: Views of the Earth

Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich

why have you @$%#$ made me watch this $%$#$%# movie! !

 

რომელია იმ განსაკუთრებულ შემთხვევათაგანი როცა თავს უხერხულად ვგრძნობ და მირჩევნია მიწა გამისკდეს? როცა ფილმზე მეკითხებიან ხო არ გაქვს ნანახიო და მე იმედი მაქვს რო ეს ფილმი ჩემი 20 ფილმიანი ბიუჯეტიდან იქნება და აღმოჩნდება რომ არაა.. არადა ყოველდღე იმ ადამიანების გარემოცვაში ვარ, ვინც მაიძულებს ძალიან ხშირად ვიგრძნო თავი უხერხულად.. პირველად რო მკითხა იმ ერთ-ერთმა მათგანმა death proof- ი ნანახი გაქვსო.. რა თქმა უნდა, არა-მეთქი ვუპასუხე.. ჯერ მითხრა დაეციო ჩემს თვალშიო და რაღაც..მერე რაც უფრო ხშირად ვპასუხობდი არას, იმდენჯერ სულ უფრო და უფრო ვეცემოდი და ბოლოს რაღაც მინუს უსასრულობაში გადასვლა რო დამემუქრა, ჩამომიწერა ფილმების სია, რომელსაც უნდა ვუყურო, რათა.. რათა მისი მზერის ღირსი მაინც გავხდე, რადგან უბრალოდ გაფლანგული მაქვს საუკეთესო წლები და ნეტავ რას ვაკეთებდი ისეთს,რო death proof-ის არყურებას ამართლებს ..

ხოდა ვუყურე.. ახლა მოვრჩი ყურებას და გამალებით დავუწყე ძებნა საუნდტერეკებს.. განსაკუთრებით ეს სიმღერა მომეწონა..ნუ ამ სიმღერაზე ძვრება იმ გოგოს მარჯვენა ფეხი მთლიანად.. აუ ხვალ ვახარებ რო მივალ! გამარჯობის მაგივრად  happy Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich თინა-მეთქი ვეტყვი..

ჩემი ლიტერატურული ანკეტა

მაჩვენე შენი ლიტერატურული ანკეტა და გეტყვი.. ბევრის თქმა შეიძლება, არა, კლიმ?

თინის თხოვნით ვავსებ ჩემს ლიტერატურულ ანკეტას (რომელიც არც ისე ვრცლად მოითხოვს ლიტერატურული თავგადასავლებზე ამბებს, მარა პრინციპში ასე სჯობს.. )

1. წელს წაკითხული წიგნებიდან რომელი იყო ყველაზე შთამბეჭდავი?
ჯემალ ქარჩხაძე-მდგმური.. შტაბეჭდილებებისგან დღესაც არ ვარ თავისუფალი და მგონი არც არასოდეს გამივლის..

2. სამი ყველაზე საყვარელი პოეტი

ჰმ.. სამი..

3. სამი ყველაზე საყვარელი მწერალი
ჯემალ ქარჩხძე, კონსტანტინე გამსახურდია, ერნესტ ჰემინგუეი.. ღმერთო ჩემო, ნუ მიწყენთ…

4. რომელ წიგნზე გიტირიათ?
რაიტის ამერიკის შვილზე ვიტირე პირევლად და მერე მგონი ყველა წიგნზე ვტირი.. თუ შინაარსი არ მაძლევს საშუალებას რო ვიტირო, იმაზე ვტირი რო პირველად ვეღარასოდეს წავიკითხავ და კარგა ხანს მიდევს მაინც საწოლთან…

5. რომელ წიგნს დასცინეთ?
ბალზაკის კურტიზან ქალთა ბრწყინვალება და სიღატაკე.. ამას დავცინე.. ბოლომდე ვერ წავიკითხე..

6. რომელ მწერალს მისცემდით ნობელის პრემიას?
ჩემს საყვარელ მწერალს უნობელოსპრემიოსაც ავიტან.. თუმცა ჰემინგუეის აქვს მგონი..

7. საყვარელი ციტატა წიგნიდან
რომელი ერთი ..

8. ბავშვობის ყველაზე საყვარელი წიგნი
სახურავზე ბინადარი კარლსონი, რა თქმა უნდა

9. რომელი წიგნის პერსონაჟია ყველაზე ახლოს თქვენს პიროვნებასთან?
ამაზე ამწუთას არ მაქვს პასუხი..

10. დათვლილი გაქვთ რამდენი წიგნი წაგიკითხავთ?
ორზე მეტი..

ვთაგავ და სულმოუთქმელად ველი ლიტერატურულ ანკეტებს:

Sweety (თუ უკვე არ დათაგა ვინმემ )

ჩორვენი

Fei Bukovski

A HAPPY DREAMER

აღშფოთება, როგორც ასეთი

მაშინ, როცა ზუსტად ორი თვე რჩება ამ წლის დასრულებამდე მე ვზივარ და ვწერ..

აგერ უკვე მეცამეტე წელი სრულდება, რაც უღვთოდ მიტენიან თავს იმით, რაც არ მაინტერსებს.. რისი სწავლაც არ მინდა.. რაც არ მინდა რო ვიცოდე..

კეთილი ინებე, ძვირფასო საზოგადოებავ, და მიმიღე უცოდინარი იმისა, თუ რას ფიქრობდა ციცერონი რიტორიკის როლსა და მნიშვნელობაზე თავის განუვითარებელ სამყაროში… მიმიღე მაინც თუ არ მეცოდინება რო თურქულად ციყვი სიჩაფ თუ სინჩეფ-ს ნიშნავს.. მაინც მიმიღე.. მაინც.. არ მკითხო ის, რაც სიამოვნებით ვისწავლე და ვიცი..მაინცდამაინც ის მკითხე რაც ძალით ჩამიტენინეს თავში და ამ ცოდნის გარეშე უუნაროდ ჩამთვალე.. (კარტოფილიც შემიწვი თუ გინდა და არ მაჭამო რა უცბად მოვედი ხასიათზე თუ ისტერიულ-ლირიული გადახვევაა ნეტა ..) ..

ჰოდა… თუ გინდათ განათლებულობის თვალსაზრისით მოზამბიკის გვერდით აღარ ვიყოთ, ჯერ ინტერესი აღუძარით ამ თქვენს “გადაგვარებული” ახალ თაობას და მერე მიაჩეჩეთ ეგ თქვენი მაკულატურა ხელში..

ჩემი მაკულატურა

დიდი ხანია უკვე რაც წიგნებთან (ნუ სახელმძღვანელოებთან ამ კონკრეტულ და განსაკუთრებულ შემთხვევაში) ვატარებ დღეების უდიდეს ნაწილებს.. ფურცლებ+ამოხეულები, სათაურებში ასოების+ მრგვალ +ნაწილ +გაფერადებულები, გამომცემლობის სუნით გაჟღენთილები და თაროების ჯურღმუელბიდან ახლახან ჩამოღებულები, ყდიანები და უყდოები, სხვების ასლები და ორგინალები.. მოკლედ მათი უდიდებულესობა ჩემი წიგნები… ფურცლები, რვეულები-ზამბარიანები და საერთოდ კაცმა არ იცის რა ძალით დაკავშირებულ ფურცელთა ერთობლიობები.. მაკულატურა ჩემს გარშემო..

აი ახლა ამ დაკუჭულ ქაღალდთა გროვას რო ვუყურებ,გული მიკვდება.. ხო შეეძლოთ აქ გდების ნაცვლად ნახშირორჟანგი ჟანგბადად გადაექციათ.. სადმე ტყეში ეშრიალათ ამათ ფოთლებს და ერთი უბრალო ადამიანის განსანათლებლად თავი არ გაეწირათ (საკითხავია, ნებით? )

წავედი მე აბობოქრებულ ნილოსს გადავლახავ და პაპირუსს მოვიტან ცოტას…

ფელამუში

რა ატრალებს ამ დედამიწას ასე ჩქარა, რა!!!!!!

ბევრი შენ

მითხარი, გაგჩენია სურვილი ყოვედღე სხვადასხვა ადამიანად გაღვიძებისა? გაიღვიძებ და ის აღარ ხარ ვინც წინა ღამით დაიძინა.. მარა არ განიცდი.. იმიტო რო ყოველ დილას გავიწყდება ვინ იყავი გუშინ და მთელი სხეულითა და სულით ეკუთვნი ახალ, ერთდღიან ცხოვრებას..

გაიღვიძებდი და სხვა კაცებთან ერთად წახვიდოდი სანადიროდ საგულდაგულოდ გამზადებული ქვის იარაღებით.. ნადირობა გეყვარებოდა, გამოცდილი და ფრთხილი მონადირე იქნებოდი.. უკან ზურგზეირემაკიდებული დაბრუნდებოდი და შენს მრავალრიცხოვან ოჯახს სამართლიანად გაუნაწილებდი სისხლიან ხორცს ახალგატყავებული ირმისას….. ცოლი სახლში კენკრას და მცენარეების ფესვებს დაგახვდერებდა.. ივახშმებდით ერთად, ისე ჩაგითრევდათ ჭამის პროცესი, თითქოს მხოლოდ ამისთვის ყოფილიყავით გაჩენილნი.. შენი ცოლი ცხოველის ტყავს გაშლიდა, გამოქვაბულის შესასვლელს დროებით რამეს მიაფარებდით თქვენს სიმყუდროვეში ღამის ქაოსიან უკუნეთს რომ ვერ შემოეღწია.. პირველყოფილი სიყვარულით გეყვარებოდა ის..

მერე თვალს გაახელდი თბილ საწოლში.. უკვე წასულაო გაიფირქრებდი და გაიღიმებდი თბილად, მაინც ნაწყენი თვალებით გაადხედავდი ცარიელ საწოლს.. ტელევიზორს ჩართავდი, ნერვები აგეშლებოდა როცა ვერაფერს ნახავდი საინტერესოს.. ისაუზმებდი და წახვდოდი სამსახურში სადაც შენი უფროსის სახის ატანა მოგიწევდა.. რაღა შენს ოთახში დასვეს ამდენი ქალი მაინც, მთელ დღეს ენას არ აჩერებენ.. რამდენჯერმე დაურეკავდი.. სახლისკენ,გზაზე მანქანას გააჩერებდი: “დაღლილი იქნება”- გაიფიქრებდი.. რაიმეს იყიდდი, მზას.. ივახშმებდით მშვიდად..ძილის წინ საყვარელი წიგნის რამდენიმე გვერდს წაიკითხავდი..რამდენიმეს, დაღლილი თვალები ვერ მოგცემდნენ მეტის საშუალებას.. და დაამთავრებდი ისევ იმ ერთდღიან სიცოცხლეს, ერთი ღამის ძილით…

რაო? არა, ქალად არ გაიღვიძებდი არასდროს.. ვერ იქნებოდა სამყარო მზად შენნაირი ქალისთვის .. ყოველ დღე შენ იქნებოდი და თან არც.. გაუცნობიერებლად დაგტანჯავდა მუდმივი ცვალებადობა.. ყოველი წამიდან, როცა თავის შეცნობაზე ფიქრს დაიწყებდი, მაშინვე სხვად გადაიქცეოდი და ასე დაუსრულებლად.. სანამ ერთხელაც შენი დრო არ დადგებოდა…
…და იმ დღეს ჩემთან ერთად გაიღვიძებდი.. ჩემთვის გაახელდი თვალს..ჩემთვის გაიღიმებდი.. ჩემთვის დაუკრავდი შენს გიტარაზე..მთელი ცხოვრებაა არ მინახიხარ.. არც ხმა გამიგონია შენი..
ათას ერთი ღამე ერთი დღეა იცოდე, ის ერთი.. მოგიყვები ზღაპრებს და ზუსტად იქ შევწვყვეტ, სადაც იმას გაიგებდი, რაც ყველაზე მეტად გაინტერესებს.. ისე, რომ სუნთქვა შეგეკრას ცნობისმოყვარეობისგან და აღარ წახვიდე… 
არ აქვს ჩემს ეგოიზმს საზღვრები…