ერთი მოსმენით (წაკითხვით, შეხედვით.. ურთიერთობის სახეობაზეა დამოკიდებული, კაცმა რო თქვას) უწყინარი კითხვაა ჰომ?
და მაინც.. აი რა აინტერესებს ადამიანს, რომელიც ამ კითხვას გისვამს..აინტერესებს კი საერთოდ ?მოდი თავიდანვე გამოვრიცხოთ ეს საუბრის დაწყების უღიმღამო გზა, “რამე ხო უნდა ვთქვა” გრძნობა.. როცა მართლა აინტერესებთ როგორ ხარ..
რა უნდა უპასუხო ამ დროს, თან ისე რო დუმილი შემაწუხებლად არ გაგრძელდეს..
როგორ ვარ ფიზიკურად? როგორ და სისხლის მიმოქცევა ნორმალურია, ყველა ორგანო მუშაობს დანიშნულებისამებრ, პულსი ისინჯება წარმატებით.. ვრეაგირებ იმაზე,რაზეც ჯანმრთელი გონება და სხვა მსგავსი რამეები უნდა რეაგირებდნენ.. ესეც ჩემი ფიზიკური მდგომარეობა, კარგად ვარ ანუ ამ თვალსაზრისით.. ეს გაინტერესებდა ამ შეკითხვას რო მისვამდი?
ააა.. არა..
კარგი.. როგორ ვარ? ეს სიმღერა მომწონს ახლა რო ვუსმენ და საერთოდ არ მაწუხებს ის ფაქტი რო სამოცდამეოთხედ დაიწყო.. სამაგიეროდ მაწუხებს ის, რო საქმე მაქ გასაკეთებელი და ახლა მაინც უსაქმოდ ვიზვარ,დროს რო ვფლანგავ ის მაწუხებს.. ჰო..მაინც რომელი დრო არ ითვლება გაფლანგულად.. დრო დრო არაა კი მაგრამ? ეს კითხვაც მაწუხებს.. კიდე რაც ჩემი არაა იმის დასაკუთრებას ვცდილობ და არ გამომდის, მარა რო გამომივიდეს იმაზე ვინერვიულებ რო ასე არ უნდა მოვქცეულიყავი და ვინმე რო მე ასე მომექცეს არც მე და არც ჩემი შთამომავლობა არ ვაპატიებთ.. ასე,რომ ამ მხრივ არც ისე კარგად ვარ თურმე..
სანამ ამ კითხვას დასვამ, დაფიქრდი ხოლმე რა, გეხვეწები დაფიქრდი..ჯერ დარწმუნდი რო გაინტერესებს როგორაა.. მოუსმინე პასუხს.. ( რავი, შეეეენ? ამას -არა.. ამას რაც გინდა ის უქენი..)
ხოდა ასე რა..



















დიდი ხანია უკვე რაც წიგნებთან (ნუ სახელმძღვანელოებთან ამ კონკრეტულ და განსაკუთრებულ შემთხვევაში) ვატარებ დღეების უდიდეს ნაწილებს.. ფურცლებ+ამოხეულები, სათაურებში ასოების+ მრგვალ +ნაწილ +გაფერადებულები, გამომცემლობის სუნით გაჟღენთილები და თაროების ჯურღმუელბიდან ახლახან ჩამოღებულები, ყდიანები და უყდოები, სხვების ასლები და ორგინალები.. მოკლედ მათი უდიდებულესობა ჩემი წიგნები… ფურცლები, რვეულები-ზამბარიანები და საერთოდ კაცმა არ იცის რა ძალით დაკავშირებულ ფურცელთა ერთობლიობები.. მაკულატურა ჩემს გარშემო..



ბოლო კომენტარები